Aldous Huxley urodził się 26 lipca 1894 roku w pobliżu Godalming w hrabstwie Surrey. Zaczął pisać wiersze i opowiadania w wieku 20 lat, ale to jego pierwsza powieść, Crome Yellow (1921), ugruntowała jego literacką reputację. Wkrótce potem ukazały się Antic Hay (1923), Those Barren Leaves (1925) i Point Counter Point (1928), błyskotliwe, błyskotliwe satyry, w których Huxley dowcipnie, ale bezwzględnie osądzał wady współczesnego społeczeństwa. Przez większość lat dwudziestych Huxley mieszkał we Włoszech, a opis jego doświadczeń można znaleźć w książce Along the Road (1925). Wielkim powieściom ideowym, w tym jego najsłynniejszemu dziełu Nowy wspaniały świat (opublikowanemu w 1932 r., ostrzegającemu przed dehumanizującymi aspektami naukowego i materialnego "postępu") oraz pacyfistycznej powieści "Bez oczu w Gazie" (1936), towarzyszyła seria mądrych i błyskotliwych esejów zebranych w formie tomów pod tytułami takimi jak "Muzyka nocą" (1931) i "Cele i środki" (1937). W 1937 roku, u szczytu sławy, Huxley opuścił Europę i zamieszkał w Kalifornii, pracując przez pewien czas jako scenarzysta w Hollywood. W miarę jak Zachód przygotowywał się do wojny, Huxley coraz bardziej wierzył, że kluczem do rozwiązania problemów świata jest zmiana jednostki poprzez mistyczne oświecenie. Eksploracja życia wewnętrznego poprzez mistycyzm i środki halucynogenne zdominowała jego twórczość do końca życia. Jego przekonania znalazły wyraz zarówno w literaturze pięknej (Time Must Have a Stop, 1944 i Island, 1962), jak i literaturze faktu (The Perennial Philosophy, 1945; Szara Eminencja 1941; oraz relację z jego pierwszego doświadczenia meskalinowego, The Doors of Perception (1954). Huxley zmarł w Kalifornii 22 listopada 1963 roku. Język: angielski