Książka bada problem, w jaki sposób narracja pojmowana normalnie koduje swój stosunek do przestrzeni, zwłaszcza przestrzeni terytorialnej, która jest przedmiotem kolonialnego posiadania i wywłaszczenia. Książka podchodzi do tego problemu, po pierwsze, przedstawiając ramy teoretyczne wywodzące się z prac Martina Heideggera i Emmanuela Levinasa na temat etycznych i politycznych implikacji ludzkiego zamieszkiwania, a po drugie, wykorzystując te ramy do zbadania form kulturowych w dwóch okresach historycznych, kolonialnej Ameryce i postkolonialnej Afryce Południowej – głównym zainteresowaniem są prace Charlesa Brockdena Browna i J. M. Coetzee. Wyjątkowość tej książki polega na opracowaniu przestrzennej, a ściślej terytorialnej – koncepcji formy narracyjnej. Język: angielski