Odnosząc się do pytania o pochodzenie religii zoroastryjskiej, książka ta dowodzi, że nieprzejednana opozycja wobec kultu daÄvas, starożytnych bogów indoirańskich, jest korzeniem rozwoju dwóch głównych doktryn zoroastryzmu: kosmicznego dualizmu i eschatologii (los duszy po śmierci i jej przejście do innego świata). Kult daÄva, tak jak pojawia się w GÄTHÄS, najstarszej części świętego tekstu zoroastryjskiego, Awesty, miał eschatologiczne pretensje. Poeta GÄTHÄS potępia je jako oszustwo. Książka krytycznie analizuje różne teorie wysuwane od XIX wieku w celu wyjaśnienia potępienia daÄvas. Następnie zwraca się do odpowiednich fragmentów GÄthic i szczegółowo je analizuje, aby dać obraz kultu i powodów jego odrzucenia. Na koniec przeanalizowano materiały z innych źródeł, zwłaszcza greckie relacje o irańskich tradycjach rytualnych (głównie) w kontekście kultów misteryjnych. Klasyczni pisarze greccy konsekwentnie kojarzyli nocną ceremonię magów z misteriami jako należącą do tej samej kategorii religijno-kulturowej. Pokazuje to, że irańska tradycja religijna obejmowała nocny rytuał, który miał na celu zapewnienie duszy podróży w zaświaty i upragnionego życia pozagrobowego. Kwestionując dominującą naukę o greckiej interpretacji irańskiej tradycji religijnej i proponując nową analizę powstawania hellenistycznej koncepcji "magii", książka ta jest ważnym źródłem informacji dla studentów i badaczy historii, religii i iranistyki. . Język: angielski