Po raz pierwszy opublikowany w 2006 roku. Ta zachwycająca książka napisana w 1892 roku przez założyciela National Trust jest uważana za klasykę wiktoriańskiego piśmiennictwa podróżniczego. Po trzech podróżach na Wschód Rawnsley doszedł do wniosku, że istniejące przewodniki nie są wystarczająco jednoznaczne i postanowił napisać tę dowcipną i pouczającą relację, która odzwierciedla bardzo sympatyczną postać, do której nie sposób się nie zaprzyjaźnić. Zaczynając od obserwacji, takich jak "w Kairze można dostać wszystko oprócz dobrej angielskiej herbaty" i "nigdy nie oczekuj, że twój przewodnik będzie wiedział cokolwiek o historii Egiptu lub zabytkach nad Nilem", Rawnsley wyrusza, aby pokazać nam to, co najlepsze w Egipcie podczas złotego wieku eksploracji i zwiedzania, odwiedza dwóch egiptologów, którym dedykuje tę książkę, dołączając do Flindersa Petriego w piramidzie Medum, aby obserwować wykopaliska i rozmawiać z Emile Brugsch o królewskich mumiach, które zaledwie kilka lat wcześniej zostały przeniesione z grobowców do Muzeum Kairskiego. W ruinach Teb i Luksoru uderza go to, co nazywa "milczeniem umarłych", które kontrastuje z oczywistym zamiłowaniem starożytnych Egipcjan do muzyki, widocznym w ich sztuce i wielu hymnach zachowanych na papirusach. Chociaż sama muzyka zaginęła, Rawnsleyowi wydawało się rzeczą godną pożałowania, że hymny, pieśni żałobne, wiersze i mądre powiedzenia pozostały nieznane przeciętnemu czytelnikowi z powodu ich niemuzycznej formy. Przedstawia on tutaj wiele z nich, przetłumaczonych i przetłumaczonych na metrum, co jest wyjątkowym wkładem, który znacznie zwiększa przyjemność z Egiptu z pierwszej ręki lub z daleka. Dzieło kończy się tym, co Rawnsley uważa za jego najważniejszą część – ponadczasową mądrością zawartą w powiedzeniach Ptah-hotepa zaczerpniętych z papirusu Prisse. Język: angielski