Niniejsze opracowanie koncentruje się na praktyce wymierzania kar przez państwo. Bezpośrednie doświadczenia autora z reformą penitencjarną w połączeniu z refleksją filozoficzną doprowadziły go do opracowania teorii kary, która identyfikuje zasady skazywania i poprawy, na których powinny być budowane nowoczesne systemy penitencjarne. Ta nowa teoria kary opiera się na poglądzie, że główną funkcją prawa jest ograniczenie potrzeby użycia siły w rozwiązywaniu sporów. Profesor Cragg twierdzi, że właściwą rolą wydawania wyroków i ich wymierzania jest podtrzymywanie zaufania publicznego do zdolności prawa do pełnienia tej funkcji. Wyroki skazujące i poprawcze powinny zatem opierać się na zasadach sprawiedliwości naprawczej. Wskazuje on, że chociaż kara może być nieuniknionym elementem towarzyszącym organom ścigania w ogóle, a skazaniu w szczególności, wymierzanie kary nie jest uzasadnionym celem wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Siła i atrakcyjność tej relacji polega na tym, że wykracza ona daleko poza granice konwencjonalnych dyskusji. Bada karę w ramach działań policyjnych i orzekających, analizuje związek między karą a wyrokiem skazującym oraz stanowi podstawę do oceny praktyk penitencjarnych i takich osiągnięć, jak dozór elektroniczny. Język: angielski