Rozbieżne przekonania na temat relacji ludzkości z naturą zderzają się ze sobą wraz z końcem drugiego tysiąclecia. Jedno z wierzeń podkreśla, że charakterystyczna cecha człowieka – rozum – umożliwia mu przekształcanie i panowanie nad naturą. Inny twierdzi, że natura nie jest tak plastyczna, dlatego ludzie muszą dostosować się do natury i sprawić, by rozwój był zrównoważony, a nawet ograniczał wzrost. Ekologia społeczna twierdzi, że problemy środowiskowe wynikają z hierarchii instytucjonalnych i sugeruje zdecentralizowane instytucje oraz egalitarną etykę. Zgodnie z głęboką ekologią takie problemy mają swoje źródło w kulturach, które zakładają, że tylko ludzie są wartościowi, a więc podkreśla to wewnętrzną wartość natury. Feministki są rozdarte między wartościami opartymi na równości kobiet i mężczyzn a wartościami ekofeministycznymi, postulującymi, że kobiety są z natury bliższe naturze niż mężczyźni. Rationality and Nature krytycznie ocenia te sprzeczne tendencje kulturowe. Marnotrawstwo jest zapomnianym elementem ekonomii politycznej. Zachodnie społeczeństwo ma wyrafinowane metody rachunkowości finansowej, ale niewiele robi, aby wyjaśnić straty – finansowe i ludzkie – związane z marnotrawstwem. Raymond Murphy proponuje w tej książce teorię długu środowiskowego jako źródła akumulacji kapitału. Rozwija model klas ekologicznych, który pomaga nam zrozumieć polityczne i ekonomiczne podłoże konfliktu o środowisko. Degradacja środowiska nie nastąpiła na wielką skalę, dopóki nie rozwinęła się nauka i nauki stosowane. Czy są za to odpowiedzialni i czy można je przeorientować w kierunku bardziej symbiotycznej relacji z naturą? W książce tej badane są również inne sposoby doprowadzenia do symbiotycznego związku: przymus, wartości ekologiczne, doświadczenie ekologiczne i wiedza ekologiczna. Język: angielski