Druga wojna światowa toczyła się na wielu frontach: gospodarczym, politycznym i kulturalnym, a także militarnym. Jak można się było spodziewać w konflikcie podsycanym przez ideologię, wojna na słowa i idee odegrała kluczową rolę w szerszym konflikcie. Jak pokazuje ta książka, propaganda – czy to wymierzona w przychylną publiczność na terenach kontrolowanych przez wroga, czy też w samą wrogą ludność – była uważana przez wszystkie strony za fundamentalną część wysiłku wojennego, której poświęcano coraz większą i coraz bardziej wyrafinowaną uwagę. Koncentrując się na brytyjskich wysiłkach propagandowych skierowanych na Bałkany, książka rozpoczyna się rozdziałem wprowadzającym do brytyjskiej propagandy wojennej, zarówno z jej rodzimej bazy, jak i kontrolowanego przez Brytyjczyków Bliskiego Wschodu. Po nim następują dwa obszerne tematycznie rozdziały, jeden poświęcony brytyjskiej polityce wobec regionu, drugi o dowodach regionalnego podejścia - i wspólnych tematów - brytyjskiej propagandy na Bałkanach od wybuchu wojny do wycofania się Niemiec. Pozostałe rozdziały zawierają szereg studiów przypadków związanych z brytyjskimi działaniami propagandowymi skierowanymi przeciwko pięciu państwom sprzed 1939 r. (z wyjątkiem Turcji). Ujawniają one wiele na temat ogólnego podejścia Wielkiej Brytanii do propagandy, a także pokazują, w jaki sposób Brytyjczycy dostosowywali swoje wysiłki do rzekomych cech narodowych tych krajów. Odsłaniając nie tylko organizacyjną plątaninę, techniki i ewoluujące cele brytyjskiej propagandy wojennej, ale także jej związek ze strategią wojskową i dyplomacją, zestaw przekonań na temat regionu i jego mieszkańców, kwestie moralne i planowanie w okresie powojennym, książka dostarcza fascynującego wglądu w wielorakie znaczenia propagandy i jej skuteczność w konkretnych sytuacjach wojennych. Język: angielski