Ta ważna książka proponuje nowy opis natury języka oparty na oryginalnej interpretacji Wittgensteina. Autorzy zaprzeczają istnieniu bezpośredniego odniesienia między słowami a rzeczami. Związek między językiem a światem jest raczej dwuetapowy, w którym używa się znaczenia i w którym język naturalny powinien być rozumiany zasadniczo jako zbiór społecznie opracowanych i utrzymywanych praktyk. Argumentując przeciwko filozoficznemu mainstreamowi wywodzącemu się od Frege'a i Russella do Quine'a Davidsona, Dummetta McDowella, Evansa, Putnama Kripke i innych, autorzy wykazują, że odrzucenie pojęcia odniesienia nie pociąga za sobą relatywizmu ani semantycznego nihilizmu. Prowokacyjna rewizja wzajemnych relacji między językiem a praktyką społeczną zainteresuje nie tylko filozofów języka, ale także językoznawców, psycholingwistów, studentów komunikacji i wszystkich tych, którzy zajmują się naturą i nabywaniem ludzkich zdolności językowych. Język: angielski