Clara Schumann (1819-1896), cudowne dziecko, sławna pianistka koncertowa, kompozytorka i przyjaciółka Brahmsa, była także żoną kompozytora Roberta Schumanna. Nieprzejednany sprzeciw jej ojca Friedricha Wiecka wobec ich małżeństwa, wzniosła muzyka, którą zainspirowała Schumanna, i jego tragiczna śmierć w okrutnie młodym wieku leżą u podstaw jednego z największych romansów muzyki. Niemiecki historyk literatury Berthold Litzmann (1857-1926) po raz pierwszy opublikował swoją biografię w trzech tomach w latach 1902-1908 na podstawie dzienników i listów Roberta i Clary Schumannów. Ukazujący się w 1913 roku dwutomowy angielski przekład autorstwa Grace Hadow (1875-1940) jest skróconą wersją niemieckiego czwartego wydania, oferującą klarowny portret centralnej postaci dziewiętnastowiecznego europejskiego życia muzycznego. Przedmowę napisał starszy brat tłumacza, William Henry Hadow (1859–1937), historyk muzyki. Tom 1 obejmuje lata 1819-1850. Język: angielski