Trzydzieści lat po pierwszym wydaniu mistrzowska książka Macdonalda o Fundacji Forda pozostaje jedyną opublikowaną książką o tej instytucji. Pomimo nawoływań Richarda Magata i McGeorge'a Bundy'ego do napisania książki kontynuującej historię z 1956 roku, książka ta nie została jeszcze napisana. W swoim inspirującym wstępie do tego nowego wydania Francis Sutton sugeruje, dlaczego tak jest. Fundacja, którą obserwuje, już nigdy nie wzbudziła tak dużego zainteresowania opinii publicznej, jak w latach, które opisuje Macdonald's. Zapowiedź uruchomienia nowego programu z bogactwem, które przyniosłoby 90 procent akcji Ford Motor Company, przyciągnęła uwagę mediów w całym kraju. Sam jego rozmiar był zdumiewający; W 1954 roku Fundacja Forda wydała cztery razy więcej niż Fundacja Rockefellera i dziesięć razy więcej niż Carnegie Corporation. Jej wydatki były bardzo duże w stosunku do budżetów instytucji, które zwracały się do niej o pomoc. W związku z tym amerykańska opinia publiczna z niecierpliwością czekała, aby zobaczyć, co zrobi ta ogromna fundacja. Ale Fundacja Forda była nie tylko duża; W tamtych latach budziło to kontrowersje i inspirowało aktywizm w mediach, śledztwa Kongresu i gniew polityczny. Macdonald zgrabnie oddaje amerykańską ambiwalencję wobec wielkich organizacji bureakratycznych, które Fundacja Forda uosabia własnym językiem i można by się spierać, że własnymi wartościami. Sutton zwraca uwagę, że pisarstwo Macdonalda wyznacza również model dla historii fundacji, a nawet historii filantropijnej z opanowanym ironicznym dystansem, który pozostał rzadkością. Jego wstęp wskazuje na główne tematy książki Macdonalda i bada, w jakim stopniu nadal rzucają one światło na fundamenty w latach, które upłynęły od pierwszego wydania tej książki. Przygląda się, jak dobrze Fundacja zrealizowała cele, które sobie wyznaczyła i ładnie oddaje gigantyczne zmiany, których ta gigantyczna fundacja doświadczyła w latach 1960. i 1970. do dnia dzisiejszego. Język: angielski