W tej książce Alison Ross szczegółowo analizuje koncepcję obrazu Waltera Benjamina, zgłębiając znaczące zmiany w podejściu Benjamina do tego tematu w ciągu jego kariery. Wykorzystując Kantowskie ujęcie tematu formy zmysłowej w jego estetyce jako punkt odniesienia porównawczego, Ross argumentuje, że myślenie Benjamina o obrazie ulega zasadniczej zmianie między jego esejem z 1924 roku o „Powinowactwach z wyboru Goethego” a pracą nad projektem „Pasaże” od 1927 roku aż do jego śmierci w 1940 roku. Te dwa okresy twórczości Benjamina łączy koncepcja obrazu jako potężnej siły zmysłowej, zdolnej do zapewnienia ram egzystencjalnego znaczenia. We wcześniejszym okresie funkcja ta przyciąga krytyczną uwagę Benjamina, podczas gdy w późniejszym mobilizuje ją on do osiągnięcia rewolucyjnych rezultatów. Książka przedstawia krytyczną analizę zmieniających się założeń w twórczości Benjamina na temat obrazu, które uzasadniają tę zmianę poglądu. Opiera się na hermeneutycznych badaniach nad znaczeniem w historii religii oraz na kluczowych tekstach z nowożytnej historii estetyki, aby prześledzić odwrócenia i sprzeczności w funkcjach znaczeniowych, jakie Benjamin przypisuje obrazowi w różnych okresach swojej myśli. Przede wszystkim ukazuje znaczenie krytycznego spojrzenia na twórczość Benjamina na obraz dla badań nad kulturą wizualną, teorią krytyczną, estetyką i filozofią w szerszym ujęciu. . Język: angielski