Crusade of the Left

W latach 1936-1938 około 3000 młodych Amerykanów przypłynęło do Francji i przekroczyło Pireneje, aby wziąć udział w brutalnej wojnie domowej szalejącej w Hiszpanii. Praktycznie wszyscy dołączyli do Brygad Międzynarodowych utworzonych pod auspicjami kierowanego przez Sowietów Kominternu i w dużej mierze kierowanych przez komunistów. A jednak wielu z nich nie było komunistami; Ich aktywizm był inspirowany krajowymi i międzynarodowymi kryzysami lat 30. i zabarwiony idealizmem Mężczyźni, którzy wyjechali do Hiszpanii, wywodzili się z radykalnej subkultury, która wyłoniła się z Wielkiego Kryzysu i Nowego Ładu. Radykalizm był rodzimą rośliną, ale był pielęgnowany z zagranicy. W latach trzydziestych zagrożenie faszyzmem zdawało się rozprzestrzeniać jak rak w całej Europie, nadając międzynarodowy wymiar wielu wewnętrznym problemom w Stanach Zjednoczonych. Dla intelektualistów, studentów, związkowców, liberałów i lewicowców zagrożenie faszyzmem było tak realne, że wielu z nich uwierzyło, że jeśli nie zostanie powstrzymane w Hiszpanii, w końcu będą musieli chwycić za broń przeciwko faszyzmowi w kraju. Aby zrozumieć Amerykanów, którzy walczyli w hiszpańskiej wojnie domowej, konieczne jest zakopanie niektórych śladów zimnej wojny. Dysydenci w Stanach Zjednoczonych pojawiają się w odpowiedzi na postrzeganie rzeczywistości po tej stronie Atlantyku, a nie z powodu życzeń ludzi w Związku Radzieckim. Członkowie Batalionu Lincolna byli prawdziwymi produktami Ameryki, a ich historia jest właściwą kartą w amerykańskiej historii wojskowej i politycznej. Można się z nich wiele dowiedzieć o świecie lat 30., a może nawet o potencjale myślenia i działania współczesnego człowieka w czasach kryzysu. Język: angielski