W filmie „PLUTON” Oliver Stone wykorzystuje swoje doświadczenia jako żołnierz piechoty w Wietnamie, aby oddać naturę partyzantki: brutalny upał dżungli, spotkania z dzikimi zwierzętami, takimi jak węże i pijawki, a przede wszystkim obecność niewidzialnego wroga. Charlie Sheen wciela się w rolę Chrisa, niedoświadczonego rekruta, czyli „świeżego mięsa”, który pełni rolę narratora filmu. Początkowo więdnie w surowych warunkach życia w dżungli, zamarza w trakcie strzelaniny i zastanawia się, czy uda mu się przetrwać. Stopniowo jednak adaptuje się i z czasem zaczyna dostrzegać, że pluton dzieli się na dwie grupy. Jedna składa się z dożywotnich, wyjadaczy i podintelektualizowanych białych, druga z czarnoskórych i głów. Sierżant Barnes, wypalony bojownik (Tom Berenger), jest nieformalnym przywódcą dożywotnich, a sierżant Elias, wolny duch (Willem Dafoe), dowodzi tą drugą grupą. Kiedy pluton ponosi straszliwe straty podczas operacji, rozwścieczony Barnes zabija Wietnamczyków, którzy mogli, ale nie musieli, być żołnierzami Wietkongu, i rozkazuje spalić ich wioskę, co oburza tymczasowo nieobecnego Eliasa. Gdy konflikt między nimi osiąga tragiczny finał, Chris musi zdecydować, co naprawdę ceni. Powszechnie uważany za jeden z najlepszych filmów wojennych w historii, „PLUTON” odzwierciedla nie tylko podział narodu w Wietnamie, ale także w dogłębny sposób oddaje ponadczasowe prawdy bitwy: przerażenie, dezorientację, euforię i straszliwą stratę.