W pouczającym dialogu z Kartezjuszem, Kantem, Husserlem i Gadamerem, profesor Seifert twierdzi, że pierwotną inspiracją fenomenologii było nic innego jak pierwotna wnikliwość samej filozofii, fundament philosophia perennis. Jego radykalne przemyślenie metody fenomenologicznej prowadzi do powstania uniwersalnej filozofii obiektywistycznej w bezpośredniej ciągłości z Platonem, Arystotelesem i Augustynem. Aby uprawomocnić klasyczne twierdzenie o poznaniu bytu autonomicznego, autor broni metodologicznej zasady Husserla: Powrót do rzeczy samych przed empirycznymi i idealistycznymi krytykami, w tym późniejszym Husserlem, i odpowiada na argumenty Kanta, które próbują zdyskredytować poznawalność rzeczy samych w sobie. Książka ta, opublikowana po raz pierwszy w 1982 roku, kończy się fenomenologicznym i krytycznym rozwinięciem augustiańskiego cogito jako dającego dostęp do niezmiennej prawdy o koniecznych esencjach i realnym istnieniu bytu osobowego. . Język: angielski