Ta kolekcja esejów łączy badania historyczne z najnowocześniejszą analizą strategiczną i wnosi znaczący wkład w badania nad wczesną historią myślenia strategicznego. Toczy się debata na temat tego, czy strategia w jej współczesnej definicji istniała przed Napoleonem i Clausewitzem. Studia przypadków przedstawione w tej książce pokazują, że myślenie strategiczne rzeczywiście istniało przed ubiegłym wiekiem i że istniało tworzenie strategii, nawet jeśli nie było na nie powszechnie przyjętego słowa. Tom wykorzystuje różnorodne podejścia. Najpierw bada tworzenie strategii przez trzech monarchów, których biografowie twierdzą, że zidentyfikowali rozumowanie strategiczne w ich wojnie: Edwarda III z Anglii, Filipa II z Hiszpanii i Ludwika XIV z Francji. Następnie książka analizuje szereg znanych myślicieli i praktyków strategicznych, w tym Christine de Pizan, Lazarusa Schwendi, Matthew Sutcliffe'a, Raimondo Montecuccoliego i hrabiego Guiberta, kończąc na ideach, które Clausewitz zaczerpnął od innych autorów. Kilka rozdziałów dotyczy refleksji nad strategią morską, o której długo sądzono, że nie istniała przed XIX wiekiem. Łącząc dogłębne badania historyczne z analizą strategiczną, książka pokazuje, że pomimo różnic społeczno-ekonomicznych, politycznych, kulturowych i językowych nasi przodkowie łączyli wojnę z celami i rozważaniami dotyczącymi sztuki rządzenia tak samo, jak my dzisiaj. Ta książka będzie niezwykle interesująca dla studentów historii strategicznej, teorii historii wojskowości i stosunków międzynarodowych w ogóle. . Język: angielski