Książka ta dowodzi, że każda strategia radzenia sobie z Pakistanem wymaga zrozumienia złożonej i burzliwej historii tego kraju oraz słabości jego instytucji politycznych i innych. Opisuje, w jaki sposób, wobec braku wrodzonej tożsamości narodowej, kolejne rządy wojskowe i cywilne wykorzystywały islam i Kaszmir – niedokończoną sprawę podziału – do celów politycznych. Analizuje również rolę armii i jej służb wywiadowczych, ISI w odniesieniu do Indii, Afganistanu i wewnętrznych manipulacji politycznych. Natura i historia regionów plemiennych w Pakistanie i Afganistanie, które są słabo rozumiane na Zachodzie i które wyjaśniają wiele wrogości wobec USA, są również szczegółowo opisane. Po zamachach z 11 września wsparcie Pakistanu dla operacji antyterrorystycznych i wojskowych w Afganistanie zwiększyło niechęć ludności do Zachodu, a tym samym trudności rządu w realizacji tych celów. Tymczasem dowództwo wojskowe zabezpieczyło się, utrzymując powiązania z organizacjami bojówkarskimi i z ponownie pojawiającymi się talibami. Wraz z dojściem do władzy demokratycznego przywódcy, pojawieniem się równoczesnego kryzysu politycznego, gospodarczego i bezpieczeństwa, błędami taktycznymi Zachodu oraz atakami terrorystycznymi w Bombaju pod koniec 2008 r., sytuacja jeszcze bardziej się skomplikowała. Książka kończy się zaleceniami skierowanymi w szczególności do nowej administracji USA w zakresie trwałych, długoterminowych stosunków z Pakistanem, co pociąga za sobą zwiększoną uwagę i środki przeznaczone na rozwój instytucji, a z czasem zmniejszenie roli i wpływu armii. . Język: angielski